‘De werknemer is enige die niet geprofiteerd heeft’

Het gaat de goede kant op met de economie. Maar wie een diepere blik werpt op de economie, komt tot minder positieve conclusies. Een loonsverhoging voor werknemers is verre van vanzelfsprekend. De werknemers behoren tot de partij die als enige niet lijkt te profiteren.

De sociale onrust sluimert. En dat wereldwijd. Of het nu de Europese piloten zijn bij Ryanair, de textielarbeiders in Bangladesh, of de stakende postbodes in Amsterdam en Den Bosch. Het volk mort, het volk is boos. Het bedrijfsleven maakt miljoenenwinsten, maar een paar procent loon erbij stuit bij de werkgevers steevast op een muur van onwil en onbegrip. Wat denken de werknemers wel niet? Dat de bomen tot in de hemel groeien…?! En zijn ze de vorige crisis nog niet vergeten?

In de EU werden door de verschillende regeringen zowat 550 miljard euro aan overheidsgeld en waarborgregelingen in kapseizende banken gestoken. Daarbovenop werd voor nog eens 3600 miljard euro aan garantiestellingen opgehoest. Ook door die overheden, maar dus eigenlijk vooral door u en ik.
 

Dalende levensstandaarden

Een buitenstaander die nu naar de economie kijkt, kan niet anders dan tevreden zijn. Het ziet er patent uit. De economische motor snort tevreden. Eind goed, al goed zou u zeggen? Absoluut niet. Terwijl de aandeelhouders al lang weer aan het feesten zijn, is de rest nog bezig met opkrabbelen. We werken langer dan ooit, de armoede onder de bevolking is toegenomen en de huizenprijzen rijzen de pan uit.

De ruime monetaire operatie door de centrale banken heeft bovendien geleid tot een explosie aan schulden. ,,Symbolischer kan het niet”, zegt Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam. ,,Terwijl de 1 procent rijksten de kunstwerken die ze van hun bonussen hebben gekocht alleen maar in waarde zien stijgen, moeten wij het doen met kortingen op onze pensioenen, hogere zorgkosten, stijgende woonlasten, en dalende levensstandaarden.”
 

Nieuwe gevaren

Engelen stelt dat dansen op de rand van een vulkaan ‘nog een understatement is’. ,,De schuldencrisis van 2008 is ‘opgelost’ door de prijs van schuld scherp te verlagen en banken uit te nodigen alleen maar meer schuld uit te schrijven. Sinds het uitbreken van de crisis is de mondiale schuldenberg met 72.000 miljard dollar gegroeid, naar in totaal 169.000 miljard.”

Ontnuchterend is dat aan de horizon nieuwe gevaren opduiken. Handelsoorlogen, groeivertragingen en andere geopolitieke onheil. Is het dan zo vreemd dat het volk mort? Want de hoge bedrijfswinsten hebben zich niet laten vertalen in gestegen lonen.
 

Meer werk voor hetzelfde loon

De aandeelhouders daarentegen zijn wel rijkelijk beloond. Voor het eerst in tien jaar sluizen Amerikaanse bedrijven meer geld naar het inkopen van eigen aandelen in plaats van naar investeringen. Geert Van Hootegem van de Katholieke Universiteit Leuven, ziet het met lede ogen aan: ,,Eén partij heeft niet geprofiteerd: de werknemer. We hebben een zware crisis gekend, met zware bezuinigingen tot gevolg. Dat betekende ook meer werkdruk. Tegelijk kwam er de loonmatiging bij. Dus meer werken voor hetzelfde loon, is eigenlijk een achteruitgang.”

Vakbond FNV kan het niet treffender verwoorden: ,,De werkenden hebben veel te weinig gedeeld in de economische groei.” De bond gooide afgelopen dinsdag op Prinsjesdag de knuppel in het hoenderhok met een loonsverhoging van 5 procent, de hoogste looneis in dertig jaar.

,,Daar komt nog bij dat de huidige krapte op de arbeidsmarkt ook geen goed nieuws is”, zegt de Belgische econoom Geert Janssens. ,,Het is een bijkomende factor om nog sneller te automatiseren, en dus op termijn nog minder jobs over te houden.”

Tekst: Lieven Desmet
Bron:AD/Dagblad van het Noorden