Enorme stijging in vraag naar zorgpersoneel en tegelijk veel onbenut arbeidspotentieel

Het aantal unieke (online) vacatures in de zorg is in een jaar tijd met 60 procent gestegen. In totaal waren er 27.275 openstaande vacatures in het derde kwartaal van 2018. Een jaar geleden waren dit er ruim tienduizend minder. Dat blijkt uit cijfers van Intelligence Group, dat in opdracht van HR-specialist Compagnon onderzoek deed.

Opvallend is dat er ondanks de schaarste in de zorg sprake is van een enorm onbenut arbeidspotentieel. Niet alleen staat er ruim 250.000 Nederlanders open voor een functie in de zorg (terwijl ze niet werkzaam zijn in deze sector), maar willen er ook 19.300 parttimers in de zorg graag meer werken. Daarnaast zijn er 8.400 werklozen met een zorggerelateerde opleiding die openstaan voor een functie in de zorg en zouden 14.000 zzp’ers die in de zorg (willen) werken, graag terugkeren in loondienst.

Tellen we al die cijfers bij elkaar op, komen we op een totaal van 296.100 potentiële werknemers voor de zorg. De arbeidsmarkt in de zorg knelt dan ook aan alle kanten. Frank Rodgers, directeur van Compagnon: ‘Het is hoopvol dat er een grote groep met potentiële medewerkers bestaat, maar zorginstellingen lijken zich hier nog onvoldoende van bewust. Bovendien gaan er de komende tien jaar 81.300 zorgwerknemers met pensioen die allemaal vervangen moeten worden. De scherpe stijging in het aantal unieke (online) vacatures laat zien dat werkgevers in de zorg steeds meer moeite hebben met het vervullen van hun vacatures.’
 

Communicatieprobleem

Ondanks de sterke groei in het aantal openstaande vacatures, is slechts een derde van de 453.000 zorgprofessionals het afgelopen jaar benaderd voor een baan door werkgevers of bureaus. In de gehele Nederlandse beroepsbevolking ligt dit percentage met 44 procent fors hoger. Dit terwijl 30 procent van de zorgprofessionals (136.000) aangeeft graag benaderd te worden, maar dat niet wordt. Roders: ‘De zorg heeft niet te kampen met een personeelsprobleem, maar met een communicatieprobleem. Uit bovenstaande cijfers blijkt dat er zowel binnen- als buiten de sector voldoende toekomstig arbeidspotentieel is. Het lukt zorginstellingen nog onvoldoende om deze potentiële werknemers actief te benaderen en te bereiken.’
 

Vaste contracten

Zorginstellingen lijken zich wel bewust van het feit dat een vast contract één van de belangrijkste redenen is voor zorgpersoneel om voor een specifieke baan te kiezen. Samen met een goede werksfeer wordt dit door 47 procent van het zorgpersoneel genoemd. Een goed salaris volgt daarna (44 procent). In de zorgsector wordt dan ook vaker met vaste contracten gewerkt dan in de rest van Nederland: 85 procent tegenover 75 procent. Roders: ‘Door schaarse profielen direct een vast contract aan te bieden, maak je het makkelijker om hen in de toekomst te behouden. Maar vergis je niet in het salarisniveau, deze moet wel degelijk op orde zijn. Het is misschien niet de belangrijkste reden om voor een baan te kiezen, maar ook in de zorg is het zeker een randvoorwaarde waaraan moet worden voldaan.’