Zij hebben een ‘mannenbaan’: ‘Frusterend dat ze denken dat je als vrouw minder goed bent’

Vrouwelijke werknemers zijn in de bouw, de techniek, en de IT nog flink in de minderheid. Ze moeten opboksen tegen stereotyperingen en krijgen niet altijd dezelfde kansen als hun mannelijke evenknie. Drie vrouwen vertellen hoe zij zich staande houden in een ‘mannensector’.

Jolanda van Rijswijk (48) werkt al bijna haar hele carrière in de bouw. Dat het hoofd Productie van Dura Vermeer zich dit jaar Bouwvrouw van het Jaar mag noemen, is dan ook een hele eer. ,,Ik voel me enorm gewaardeerd. De bouw heeft zo veel goede vrouwen.”

Toch kiezen lang niet alle vrouwen met dezelfde opleiding voor dit werk. ,,Ik heb Bouwkunde gestudeerd en volgens mij is de helft van de studenten van de opleiding vrouw. Dat vertaalt zich helaas niet naar een functie in de bouw. Ik denk dat het komt omdat vrouwen eerder voor de architectuur kiezen of voor een adviserende functie.” Van Rijswijk koos na haar studie wel voor de bouwplaats. Ze vindt het jammer dat niet meer vrouwen dat doen. ,,Meer diverse teams zorgen alleen maar voor meer creativiteit en innovatie. Meer vrouwen in de bouw is een middel om echt gave dingen te kunnen doen. Zeker nu we veel bezig zijn met duurzaamheid kom je met een divers team tot innovatievere oplossingen.”

Lasser

Willy Hofstra (43) is ook een vrouw die haar ‘mannetje’ wel weet te staan in een branche met veel mannen, de techniek. Ze werkt als lasser bij scheepsbouwer Feadship in Makkum waar ze onderdelen van superjachten aan elkaar verbindt. Hofstra vindt het helemaal niet lastig om met mannen te werken. ,,De mannen vinden het tof dat ze twee vrouwelijke collega’s hebben op de metaalafdeling. Maar ik heb wel eens bij een werkgever meegemaakt dat ik me als vrouw twintig keer meer moest bewijzen omdat ik geen piemel heb. Erg frustrerend dat sommigen denken dat vrouwen minder goede lassers zijn. Gelukkig laat ik me daardoor nooit van mijn stuk brengen.”

In haar bouwcarrière werd het ‘bouwvrouw’ Van Rijswijk niet altijd even makkelijk gemaakt. ,,Toen mijn kinderen nog jong waren kreeg ik vaak de vraag van mannen hoe ik mijn werk met mijn gezin combineer. Een vraag die mijn mannelijke collega’s nooit kregen.” Deze vraag maakt volgens Van Rijswijk duidelijk dat we onbewust van de vrouw verwachten dat zij de verantwoordelijkheid heeft voor de thuissituatie en daarnaast werkt. Voor mannen is dat vaak andersom. ,,Waar ik me vroeger als vanzelf ging verantwoorden, koos ik later voor iets anders. Ik vertelde dat ik het een leuke vraag vond en vroeg hen ook hoe ze dat zelf doen. Dat leverde veel leuke, gelijkwaardige gesprekken op.”

Van Rijswijk kent niemand uit de bouw die bewust discrimineert. ,,Maar het zit ‘m in dit soort vragen over je gezin waardoor het wel een issue blijft. Net als vacatureteksten die in de hij-vorm zijn geschreven. Toen ik hierover met een recruiter in gesprek ging zei hij: ‘Als je gewend bent om in de bouw te werken, dan moet je hier als vrouw maar doorheen kijken’.”

Toen mijn kinderen nog jong waren kreeg ik vaak de vraag van mannen hoe ik mijn werk met mijn gezin combineer

Yolanda van Rijswijk

Wegjagen

Jacinta Hall.

 

Jacinta Hall. © Privé-archief

Jacinta Hall (49) werkt al ruim 20 jaar in de IT en heeft soortgelijke ervaringen als Van Rijswijk. Ook in haar – door mannen gedomineerde – sector worden vrouwen soms anders behandeld dan mannen. ,,Toen mijn afdelingshoofd vertelde dat ik coördinator kon worden van de afdeling kreeg ik gedoe met een mannelijke collega. Hij vond dat hij die plek verdiende. Ik was nog jong en hij accepteerde niet dat ik het werd. Waarschijnlijk zag hij mij als een te jonge vrouw met te weinig werkervaring. Toen hij naar de hr-manager stapte, heb ik er van afgezien. Ik wilde geen gedoe. Maar achteraf denk ik: ‘Verdorie, was ik maar zelfverzekerder geweest’.”

Inmiddels laat ze zich niet meer afschrikken. ,,Ik trek gewoon hakken en een rok aan naar het werk. Ik ben vrouw en trots op mijn talenten.’’

Lasser Hofstra had nooit eerder nagedacht over een functie in de techniek. Drie jaar geleden werkte ze nog als kapster en medewerker in de gehandicaptenzorg. Door problemen met haar knie kwam ze echter in de bijstand terecht. Maar omdat ze liever haar eigen geld verdiende, vroeg ze de gemeente om hulp. Ze hadden een werk-leer-traject voor lassers in de aanbieding. ,,Ik dacht meteen: dat ga ik echt niet doen. Ik vond techniek op school al niet leuk. Maar ik besloot het toch te proberen. In de praktijk bleek het vak zo anders, veel leuker. Daarnaast was mijn begeleider zo enthousiast over het werk, dus toen ben ik er toch voor gegaan.”

Ik vond techniek op school al niet leuk. Maar ik besloot het toch te proberen

Willy Hofstra

Willy Hofstra aan het werk.

Willy Hofstra aan het werk. © Privé-archief 

Stereotyperingen

Ook IT’er Hall voelt zich op haar plek in haar functie. Ze hoopt ook andere vrouwen op weg te kunnen helpen in haar sector. Een aantal jaar geleden begon ze een eigen bedrijf, Betty Jo, waarmee ze vrouwelijke IT’ers begeleidt om het beste uit zichzelf te halen en geen kansen te laten schieten. Ook is ze aangesloten bij de community Vrouwen in de Techniek. Want vrouwen kunnen wel wat ondersteuning gebruiken. ,,Vrouwen worstelen met stereotyperingen, zoals dat vrouwen niet genoeg technisch inzicht  zouden hebben. Hierdoor hebben ze het idee dat ze er niet tussen passen. Ze willen graag serieus genomen worden door mannen en dezelfde projecten krijgen.”

Ze geeft hen altijd de volgende boodschap mee: wees zelfverzekerd. ,,Wees ook trots op jezelf, pas je niet aan, word niet one of the guys en laat je zeker niet wegjagen. Want het vrouwelijk perspectief is nodig in de IT. Dat maakt dat de producten beter aansluiten op de wensen en eisen van alle klanten. In de maatschappij zijn er natuurlijk ook niet alleen maar mannen.”

Vrouwen worstelen met stereotype­rin­gen, zoals dat vrouwen niet genoeg technisch inzicht zouden hebben

Jacinta Hall

Bron: ad.nl